جیرفت سی تی/ هلیل خاموش

اینکه دیروز کجا بوده ایم و امروز کجا هستیم مهم نیست , اما اینکه فردا کجامی رویم مهم تراست, با امید به لایتناهی برای تماشای گلهایی که فردا می رویند برخیزیم.



نویسنده : reza gilany ; ساعت ۱۱:۱۸ ‎ق.ظ روز ۱٠ تیر ۱۳٩٢

عجب روزگاری شده دوستان . تاکنون شنیده اید که مستی ناشی از شراب را قبول کنیم و آن را از طرق مختلف به گوش همه برسانیم اما خود شراب را هرگز. در قرآن مجید آمده که این پیامبر در مورد شراب از تو سووال می کنند بگو که همه خوب است و هم بد اما بدی ها و مضرات آن بیشتر از خوبیهای آن است.

بگذریم اصلا بحث ما این نیست . بحث سر تار و سه تار و دیگر سازهای ایرانی است که وقتی پنجه های هنرمندانه مردان مردی آنها را می نوازد کمتر کسی است که مدهوش این همه هنرمندی نشود.

هنرمندان و مردان مردی همچون استاد جلال ذوالفنون، استاد جلیل شهناز،استاد علی اکبر شهنازی، استاد حسن کسایی،و عبدالله سرور احمدی همان دوتارنواز معروف تربت جامی که با آن قلندرش که عاشقانه دوستش داشت.

  چگونه است که برای استاد جلیل شهناز مراسم می گیریم اما نوجوانان و جوانان و حتی بزرگسالان این مملکت هنرپرور از دیدن تار او محروم هستند و تنها از پشت پنجره و پرده رسانه ملی صدای آن را بی آنکه پنجه استاد ..... تماشا کنند.

  اینقدر ندیده ایم که فکر می کنیم تنها گیتار و ویلون سازهای حلال هستند که می توان آنها را از ارکستر سمفونیک ها تماشا کرد .

تاکی ما را از گذشته مملو از افتخارمان به خصوص در زمینه سازهای ایرانی می خواهید جدا کنید و این جدایی تا کی ادامه پیدا می کند. آیا مرد مردی و بزرگوار مردی همچون امام روح الله پیدا می شود که بار دیگر شطرنج و موسیقی را در این کشور حلال اعلام کند و بگوید آنان که می ترسند به حرام بیفتند گوش نکنند.

  چرا رسانه ملی




واژه کلیدی :تفاوت تار و شراب و واژه کلیدی :جلال ذوالفنون و واژه کلیدی :سازهای حلال و واژه کلیدی :مستی شراب آری