جیرفت سی تی/ هلیل خاموش

اینکه دیروز کجا بوده ایم و امروز کجا هستیم مهم نیست , اما اینکه فردا کجامی رویم مهم تراست, با امید به لایتناهی برای تماشای گلهایی که فردا می رویند برخیزیم.



نویسنده : reza gilany ; ساعت ٢:٠۱ ‎ب.ظ روز ۱٧ تیر ۱۳۸۸

تو ای پری کجایی؟

(سرگشته)

 

 

 

شبی که آوای نی تو شنیدم
   چو آهوی تشنه پی تو دویدم
              دوان دوان تا لب چشمه رسیدم
                نشانه ای از نی و نغمه ندیدم
                                                                        تو ای پری کجایی؟
                                     که رخ نمی نمایی
                                        از آن بهشت پنهان 
                                              دری نمی گشایی
                                                  من همه جا پی تو گشته ام 
                                               از مه و مه نشان گرفته ام 
                                                            بوی تو را ، ز گل شنیده ام
                 دامن گل از آن گرفته ام
                                                                            تو ای پری کجایی؟
                                       که رخ نمی نمایی
                                                 از آن بهشت پنهان
                                                                   دری نمی گشایی
          دل من سرگشته توست
             نفسم آغشته توست
                      به باغ رویاها چو گلت بویم
                                 در آب و آیینه چو مهت جویم
                                                                                      تو ای پری کجایی
                       در این شب یلدا ز پی ات پویم
                     به خواب و بیداری سخنت گویم
                                                                                       تو ای پری کجایی
                         مه و ستاره درد من می دانند
                             که همچو من پی تو سرگردانند
                                               شبی کنار چشمه پیدا شو
                                                   میان اشک من چو گل واشو
                                                                                       تو ای پری کجایی؟
                                            که رخ نمی نمایی
                                           از آن بهشت پنهان
                                               دری نمی گشایی

 


 

خواننده : حسین قوامی(فاخته)
آهنگساز: مهندس امیر همایون خرّم
دستگاه: همایون
شاعر: هوشنگ ابتهاج
                                                                         

 


 

 

 

هوشنگ ابتهاج(الف -سایه) در سال ۱۳۰۶ در شهر رشت زاده شد
دوره آموزش دبستانی را در همین شهر و آموزش دبیرستانی را در تهران پایان رساند
وی مدتی را به عنوان مدیر کل شرکت دولتی سیمان تهران به کار اشتغال داشت از سال ۱۳۵۰تا ۱۳۵۶ نیز برنامه گلهای تازه و گلچین هفته رادیو ایران را سرپرستی می کرد
او در دوران دبیرستان اولین دفتر شعر خود را به نام نخستین نغمه ها منتشر کرد
وی با سرودن شعر های عاشقانه آغاز کرد اما با کتاب شبگیر خود که حاصل سالهای پر تب و تاب پیش از ۱۳۳۲ است به شعر اجتماعی روی آورد

  دوستان عزیز اگر می بینید شعرهای ترانه های گذشته را در اینجا آورده ام برای رفع دل تنگی است و نزدیک تر شدن به خدا،  ممکن است تعجب بکنید بله تعجب هم دارد برخی مواقع شعرها با ما سخن می گویند به خصوص که شاعر آن حافظ شیراز باشد.

همه شاعرانی که ماندگان شده اند بدانید که دل به خدا داده اند و تنها همین و بس/

کرد شبستری/

 




واژه کلیدی :تو ای پری کجایی و واژه کلیدی :هوشنگ ابتهاج و واژه کلیدی :آواز دل تو شنیدم